Οδύσσεια

Οδύσσεια

Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

heart sutra



 Η σούτρα της καρδιάς είναι μία από τις πιο σημαντικές
 αν όχι η πιο σημαντική σούτρα στην παράδοση του ζεν 
και απαγγέλλεται σε όλα τα μοναστήρια και τα κέντρα άσκησης.
 Εστιάζει στην καρδιά της διδασκαλίας του βουδισμού μαχαγιάνα 
τη δοξασία της κενότητας.


Ο ΜΠΟΝΤΙΣΑΤΒΑ ΑΒΑΛΟΚΙΤΕΣΒΑΡΑ
με τη βαθιά άσκηση της πραζναπαραμιτα
συνειδητοποίησε πως τα πέντε στοιχεία είναι κενά
δίνοντας τέλος σε κάθε πόνο.


Ω, Σαριπουτρα
Η μορφή δεν διαφέρει από την κενότητα
η κενότητα δεν διαφέρει από την μορφή


Η μορφή είναι κενότητα, η κενότητα είναι μορφή
το ίδιο ισχύει και για τα άλλα τέσσερα στοιχεία:
την αίσθηση την αντίληψη την διάκριση την συνείδηση
Ω,Σαριπουτρα
όλα τα νταρμα είναι κενά δηλαδή
δεν έχουν ούτε αρχη ούτε τέλος
δεν είναι ούτε ακάθαρτα ούτε αγνά
ούτε αυξάνονται ούτε μειώνονται.
Επομένως όλα τα πράγματα είναι κενά
Δεν υπάρχει ούτε μορφή, ούτε αίσθηση, ούτε αντίληψη,
ούτε παρόρμηση, ούτε συνείδηση
Δεν υπάρχει όραση, ακοή, όσφρηση, λογος,
σώμα ,νους
Δεν υπάρχει ούτε χρώμα, ούτε ήχος, μυρωδιά, γεύση,
αφή, φαινόμενα
Δεν υπάρχει ούτε ο κόσμος της όρασης,
ούτε ο κόσμος της συνείδησης
Δεν υπάρχει το σκοτάδι της άγνοιας ούτε τέλος σε αυτό
ούτε γήρας ,ούτε θάνατος
ούτε τέλος στο γήρας και στο θάνατο
Δεν υπάρχουν οι τέσσερις αλήθειες
ο πόνος, η αιτία του πόνου
το τέλος του πόνου, το οκταπλό μονοπάτι.
Δεν υπάρχει σοφία,
ούτε πρόοδος στην οποία υπάρχει επίτευξη.
Ο Μποντισατβα δια μέσου της πραζναπαραμιτα
ξεπερνά όλα τα εμπόδια και είναι ελεύθερος
όντας ελεύθερος δεν υπάρχει πια φόβος
τα λάθη και οι ψευδαισθήσεις φεύγουν μακριά
και πραγματώνεται η νιρβάνα.
Όλοι οι βούδες του παρελθόντος του παρόντος και του μέλλοντος
δια μέσου της πραζναπαραμιτα
επιτυγχάνουν την τέλεια φώτιση
για αυτό το μάντρα της πραζναπαραμιτα
είναι το μεγάλο μάντρα
το μάντρα της μεγάλης διαύγειας
το ανυπέρβλητο μάντρα
το ασύγκριτο μάντρα
διώχνει μακριά κάθε οδύνη
είναι αλήθεια και όχι ψέμα.
Αυτό πες:
Στην όχθη στην όχθη - στην απέναντι όχθη 
 - στην αντίπερα όχθη - ψυχή πέρασε


 Gate - gate - paragate- parasamgate - bodhi svaha.








    


Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Upanishads



Ζούσε κάποτε ένα παιδί, ο Σβετακέτου Αρουνέγια. 
Κάποια μέρα ο πατέρας του, του είπε: 
«Σβετακέτου, πήγαινε να μάθεις την ιερή σοφία. 
Δεν υπάρχει κανένας στην οικογένειά μας
 που δεν έχει σπουδάσει τις ιερές Βέδες και που
 θα μπορούσε να ονομαστεί βραχμάνος χωρίς αυτή τη σπουδή».

Το παιδί έφυγε σε ηλικία δώδεκα ετών και, αφού έμαθε τις Βέδες,
 γύρισε σπίτι σε ηλικία είκοσι τεσσάρων, πολύ περήφανος 
για τις γνώσεις του και νομίζοντας ότι είναι κάποιος.



Ο πατέρας του, βλέποντας αυτό, του είπε: 
«Σβετακέτου, παιδί μου, φαίνεται ότι νομίζεις
 πως είσαι κάποιος, πως έχεις γνώσεις και είσαι περήφανος.
 Ρώτησες όμως για κείνη τη γνώση μέσω της οποίας
 ακούγεται εκείνο που δεν ακούγεται, 
νοείται εκείνο που δε νοείται
 και γνωρίζεται εκείνο που δε γνωρίζεται;»

«Ποια γνώση είναι αυτή, πατέρα;» ρώτησε ο Σβετακέτου.

«Ακριβώς όπως γνωρίζοντας μια μάζα πηλού γιε μου,
 μπορείς να γνωρίσεις όλα όσα είναι φτιαγμένα από πηλό,
 εφόσον όλες οι διαφορές είναι μόνο λέξεις
 και η πραγματικότητα είναι πηλός...
Ακριβώς όπως γνωρίζοντας ένα κομμάτι χρυσό,
 μπορείς να γνωρίσεις όλα όσα είναι φτιαγμένα από χρυσό,
 εφόσον όλες οι διαφορές είναι μόνο λέξεις
 και η πραγματικότητα είναι μόνο χρυσός...
Και ακριβώς, όπως γνωρίζοντας ένα κομμάτι σίδερο 
γνωρίζεις όλα όσα είναι από σίδερο,
 εφόσον όλες οι διαφορές είναι μόνο λέξεις
 και η πραγματικότητα είναι μόνο σίδερο
 [έτσι γνωρίζοντας τη βασική πραγματικότητα του σύμπαντος, 
το Μπράχμαν, μπορείς να γνωρίσεις όλο το σύμπαν] ».






(Τσάντογκυα Ουπανισάντ, 6.1)

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Πρόσεξε τις σκέψεις σου


Πρόσεξε τις σκέψεις σου γίνονται  λόγια.

Πρόσεξε τα  λόγια σου γίνονται  πράξεις.

Πρόσεξε τις  πράξεις σου γίνονται  συνήθεια.

Πρόσεξε τις συνήθειες σου γίνονται  χαρακτήρας .

Πρόσεξε το χαρακτήρα σου γίνεται  πεπρωμένο.
                                                       



ΧΑΛΙΛ  ΓΚΙΜΠΡΑΝ
                  “...Εγώ ο άνθρωπος , τέλος δεν έχω...”
            Ο Χαλίλ Γκιμπράν δεν ήταν μόνο ένας ποιητής αλλά και ένας φιλόσοφος. Ήταν ένας μάγος των ψυχών, όπως αναφέρει ο μύθος για τον Ορφέα, μόνο που αυτός μάγευε όχι με την φλογέρα αλλά με τα λόγια του.
            Η ποίησή του είναι έντονα επηρεασμένη από την ανατολική διδασκαλία. Η γνώση που κατέχει για την Φύση και τον Άνθρωπο ή ο γλυκός και τρυφερός του λόγος που αγγίζει σαν απαλό χάδι την ψυχή μας;
            Στην συνέχεια θα δούμε κάποια αποσπάσματα της ποίησής του. Μια από τις πιο βασικές ερωτήσεις της φιλοσοφίας είναι «τι είναι ο άνθρωπος;» Οι σκέψεις του, τα συναισθήματα του, η ζωτική του ενέργεια, το πνεύμα , η ψυχή του;

            Από το βιβλίο ο τρελός παραθέτω το παρακάτω κομμάτι από αυτό. “...με ρωτάς πώς γίνηκα τρελός. Να πως: Μια μέρα, καιρό πριν γεννηθούν πολλοί θεοί ξύπνησα από ύπνο βαθύ και ανακάλυψα πως όλες οι μάσκες είχαν κλεφτεί -και οι εφτά μάσκες που είχα φτιάξει και είχα φθείρει μέσα σε εφτά ζωές...
      
            ...Για πρώτη φορά ο ήλιος φίλησε το γυμνό μου πρόσωπο και η ψυχή μου φλογίστηκε από αγάπη για τον ήλιο και δεν ήθελα τις μάσκες μου πια  τώρα. και μέσα σε έκσταση φώναξα: Ευλογημένοι οι κλέφτες που έκλεψαν τις μάσκες μου. Έτσι γίνηκα τρελός. (σελ. 11 ο Τρελός)
          
           Αυτό το σημείο μας θυμίζει επίσης τον άνθρωπο που βγαίνει από την σπηλιά του Πλάτωνα και λούζεται στο φως της αλήθειας απαλλαγμένος από τις αλυσίδες του.
         “.... Να θυμάσαι ότι η θεïκότητα είναι ο πραγματικός εαυτός του ανθρώπου. (σελ.55 Φωνή του Δασκάλου)
        “ Είσαστε πνεύματα παρόλο που κινείστε μέσα σε σώματα, και σαν το λάδι που καίει μες στο σκοτάδι είστε φλόγες παρ’όλο που διατηρείστε μέσα σε λυχνάρια. Αν δεν ήσασταν τίποτα άλλο παρά σάρκες, τότε η παρουσία μου μπροστά σας και η ομιλία μου θα ήταν κάτι το άδειο, σαν να μιλούν δύο νεκροί. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει...” (σελ. 34 Κήπος του Προφήτη)
           
          Σαν φιλόσοφος πρεσβεύει την Ανεξιθρησκία  “σ’ αγαπώ αδερφέ μου όποιος κι αν είσαι είτε λατρεύεις το θεό σε εκκλησία, είτε γονατίζεις στο ναό σου, είτε προσεύχεσαι στο τζαμί σου. Εσύ κι εγώ είμαστε όλοι παιδιά μιας πίστης γιατί τα διάφορα μονοπάτια της θρησκείας είναι δάχτυλα του χεριού ενός γεμάτου αγάπη Ανώτερου Όντως έτοιμο να τους δεχτεί όλους...”
          “...Ο Θεός έφτιαξε την αλήθεια  με πολλές πόρτες για να δέχεται κάθε πιστό που τις χτυπάει...”
         “...Ο αληθινά θρήσκος άνθρωπος δεν ασπάζεται μια Θρησκεία κι εκείνος που ασπάζεται μια θρησκεία δεν έχει καμία..” (σελ. 175 θησαυρός σοφίας)


            Αυτά λοιπόν είναι λίγα από τα αποσπάσματα των λόγων ενός ποιητή που ξέρει να αναζητά, να αφουγκράζεται μέσα του, να γαληνεύει με αυτό το ήρεμο πάθος την ταραγμένη ψυχή των ανθρώπων.


     

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Αλήθεια - Θεία Άλη

ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΡΑΤΥΛΟΣ  421


ΕΡΜ :  Ρωτώ λοιπόν για τα σπουδαιότερα και τα ωραιότερα, δηλαδή για την αλήθεια και το ψεύδος και το όν και γι αυτό το ίδιο, για το όποιο μιλούμε τώρα, δηλαδή για το όνομα , για ποιο λόγο ονομάστηκε έτσι.
Σ Ω: Υπάρχει λοιπόν κάτι πού το ονομάζεις μαίομαι (ερευνώ);
ΕΡΜ : Μάλιστα το να ζητώ (ερευνώ).
 Σ Ω:  Φαίνεται λοιπόν ότι αυτό το όνομα απαρτίζεται από ολόκληρη πρόταση πού λέει ότι το όνομα είναι ον, στο όποιο φέρνει ή έρευνα. Αυτό θα το εννοούσες ευκολότερα σ' εκείνο που λέμε ονομαστόν . Γιατί εδώ λέει καθαρά ότι πρό­κειται για το όν, πού είναι αντικείμενο έρευνας (ον ου μάσμα εστίν ).Ώς προς το όνομα αλήθεια, και αυτό μοιάζει με τα άλλα ονόματα και φαίνεται ότι είναι σύνθετο, γιατί φαίνεται ότι εκφράζεται με αύτη τη λέξη, δηλαδή την αλήθεια, ή θεία κίνηση του όντος, τι δηλαδή είναι θεία άλη (ορμή). Το ψευδός όμως είναι το αντίθετο της κινήσεως βλέπουμε λοιπόν ότι ξανάρχονται οι βρισιές σ' εκείνο πού είναι σταματημένο και αναγκάζεται να ησυχάζει, και παρομοιάζεται με τους κοιμισμένους ανθρώπους (τοις καθεύδουσι) άλλα, επειδή προστέθηκε το ψ, κρύβει λίγο τη σημασία αυτού του ονόματος. Το ον και ή ουσία συμ­φωνούν με το αληθές, αν προστεθεί το ι' γιατί ον σημαίνει ι ό ν (κινούμενο ) και το μη ον (ουκ ον) πάλι, όπως μερικοί το ονομάζουν, θέλει να πει ουχί ον . 

Ερμογένης: ἐρωτῶ δὴ τὰ μέγιστα καὶ τὰ κάλλιστα, τήν τε “ἀλήθειαν” καὶ τὸ “ψεῦδος” καὶ τὸ “ὂν” καὶ αὐτὸ τοῦτο περὶ ὧν νῦν ὁ λόγος ἡμῖν ἐστιν, “ὄνομα,” δι' ὅτι τὸ ὄνομα ἔχει.
Σωκράτης:μαίεσθαι οὖν καλεῖς τι;
Ερμογένης:ἔγωγε, τό γε ζητεῖν.

Σωκράτης:ἔοικε τοίνυν ἐκ λόγου ὀνόματι συγκεκροτημένῳ, λέγοντος ὅτι τοῦτ' ἔστιν ὄν, οὗ τυγχάνει ζήτημα <ὄν>, [τὸ] “ὄνομα.” μᾶλλον δὲ ἂν αὐτὸ γνοίης ἐν ᾧ λέγομεν τὸ “ὀνομαστόν”: ἐνταῦθα γὰρ σαφῶς λέγει τοῦτο εἶναι ὂν οὗ μάσμα ἐστίν. [421b] ἡ δ' “ἀλήθεια,” καὶ τοῦτο τοῖς ἄλλοις ἔοικε [συγκεκροτῆσθαι]: ἡ γὰρ θεία τοῦ ὄντος φορὰ ἔοικε προσειρῆσθαι τούτῳ τῷ ῥήματι, τῇ “ἀληθείᾳ,” ὡς θεία οὖσα ἄλη. τὸ <δὲ> “ψεῦδος” τοὐναντίον τῇ φορᾷ: πάλιν γὰρ αὖ λοιδορούμενον ἥκει τὸ ἰσχόμενον καὶ τὸ ἀναγκαζόμενον ἡσυχάζειν, ἀπείκασται δὲ τοῖς καθεύδουσι: τὸ ψεῖ δὲ προσγενόμενον ἐπικρύπτει τὴν βούλησιν τοῦ ὀνόματος. τὸ δὲ “ὂν” καὶ ἡ “οὐσία” ὁμολογεῖ τῷ ἀληθεῖ, τὸ ἰῶτα ἀπολαβόν: ἰὸν γὰρ [421c] σημαίνει, καὶ τὸ “οὐκ ὂν” αὖ, ὥς τινες καὶ ὀνομάζουσιν αὐτό, “οὐκ ἰόν.”





Η έννοια της Zωτικής Ενέργειας (ZE) είναι δύσκολο να ορισθεί. Μπορούμε να πούμε ότι είναι η γενεσιουργός αιτία της ζωής, μια φυσική δύναμη που διαπερνά τα πάντα και αποτελεί θεμελιώδη ιδιότητα του σύμπαντος. H ZE είναι που μας διαφοροποιεί από τα άψυχα αντικείμενα.  Όλοι οι αρχαίοι πολιτισμοί αναφέρονται στη ZE, οι κινέζοι την ονόμασαν Tσι, οι Ινδοί Πράνα, οι Έλληνες Πνεύμα. Ιδιαίτερα οι Κινέζοι ανέπτυξαν την γνώση της ZE σε θαυμαστά επίπεδα με εφαρμογές στην ιατρική, την τέχνη και την επιστήμη. Γνωστά παραδείγματα αποτελούν το Qigong, τοTai-Chi-Chuan, ο βελονισμός, καθώς και το Shiatsu στην Ιαπωνία. Ένα άτομο είναι υγιές, ισορροπημένο και δημιουργικό, όταν η ροή της ZE είναι επαρκής και γίνεται χωρίς εμπόδιο.



 Η μικρή ουράνια κυκλοφορία CONCEPTION VESSEL
(συνδέοντας τους μεσημβρινούς DU & REN)


Μικροκοσμική τροχιά-η μικρή κυκλοφορία
Η σύνδεση αυτών των δυο μεσημβρινών ονομάζεται μικρή κυκλοφορία-η μικροκοσμική  τροχιά -για να συνδεθούν (αφού η περιοχή του στόματος δημιουργεί μια απόσταση) ενώνουμε τα δόντια και αφήνουμε την γλώσσα να ακουμπήσει απαλά στον ουρανίσκο. Μπορείτε να εξασκήσετε την μικρή κυκλοφορία στέλνοντας την προσοχή  σας στα βασικά σημεία ξεκινώντας από το κάτω νταντιέν (qihai) κατεβαίνοντας στο περίνεο (huiyin),  ανεβαίνοντας στο mingmen, μετά στο dazhui (αυχένας), baihui (κορυφή της κεφαλής) και μετά κατεβαίνοντας προς τα κάτω περνώντας από το Shangzhong (κέντρο του στέρνου) και καταλήγοντας στο κάτω νταντιέν





Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

The Human Life Ciycle






Η θεωρία του Σαμσάρα ή όπως είναι γνωστή
 ως ο νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος,
 ειναι όρος σανσκριτικός – Samsara και σημαίνει την περιστροφή
 και την εναλλαγή; Είναι η περιστροφή που σχηματίζεται
 από τη δύναμη μιας αρχικής πνοής και συνάμα αιτίας, 
που θέτοντας σε συνεχή κίνηση έναν τροχό εξακολουθητικών
 αιτίων και αποτελεσμάτων, οδηγεί τη μονάδα στον ωκεανό 
των γεννήσεων και των θανάτων.
 Ο νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος, 
είναι συνδεδεμένος με το κάρμα σημαίνει γενικά "δράση".
Ετυμολογικά η λέξη "Καρ" σημαίνει δράση
 ενώ η λέξη "μα" σημαίνει το αποτέλεσμα.
Κατά τον Ινδουισμό και τον Βουδισμό,
το κάρμα αναφέρεται στην έννοια του νόμου της σχέσεως
 μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος προσδιορίζοντας
 ότι κάθε πράξη είναι αποτέλεσμα αιτίας του παρελθόντος
και συγχρόνως αιτία άλλων πράξεων που θ΄ ακολουθήσουν
στο μέλλον. Σύμφωνα με τη δοξασία αυτή, το κάρμα ακολουθεί
τον άνθρωπο κατά τις επίγειες ενσαρκώσεις του,
 τις συνθήκες των οποίων και προσδιορίζει.
Έτσι, όσο ο άνθρωπος εξελίσσεται τόσο λιγότερο εξαρτάται
 από τα δεσμά του κάρμα, με συνέπεια να καταστεί
 ο ίδιος συνειδητός δημιουργός των συνθηκών της ζωής του.
Η σχέση αιτίου αποτελέσματος και εμμέσως η ηθική συνέπεια
του νόμου του κάρμα στα πλαίσια της χριστιανικής διδασκαλίας
έχει διατυπωθεί ότι αντιστοιχεί στη ρήση
 του αποστόλου Παύλου όπου επισημαίνεται:
 «Μὴ πλανᾶσθε, Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται·
 ὃ γὰρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει»




Ο χρόνος

Στις παλαιότερες κοινωνίες ο χρόνος δεν βιωνόταν 
ως μια γραμμική διαδοχή γεγονότων ίδιας σημασίας και τάξης.
 Παλιότερα για τον άνθρωπο υπήρχαν δυο τύποι χρόνου,
ο ιερός και ο εκκοσμικευμένος.
 Ο πρώτος βιωνόταν στις θρησκευτικές γιορτές,
 ο δεύτερος στη συνηθισμένη καθημερινή ζωή.
 Οι θρησκευτικές γιορτές επικαιροποιούσαν
ξανά τα ιερά γεγονότα της παράδοσης,
 έτσι η συμμετοχή των ανθρώπων σε αυτές σηματοδοτούσε
την έξοδό τους από το συνηθισμένο χρόνο
και την είσοδό τους στον ιερό χρόνο. 
Οι θρησκευτικές γιορτές είχαν περιοδικότητα, 
έτσι ο ιερός χρόνος ήταν επίσης κυκλικός. 
Ο ιερός χρόνος ήταν αφιερωμένος στην καρδιά,
 στον εαυτό, στους άλλους, στον Θεό,
 και δεν μετριόταν σε λεπτά, ώρες ή μέρες.
 Λειτουργούσε θεραπευτικά, ως βάλσαμο,
εναρμονίζοντας τον άνθρωπο ξανά με την ουσία
της ύπαρξής του. Αυτό με τη σειρά του
 προκαλεί ανάλογα συναισθήματα,
όπως μια αίσθηση ολότητας όσον αφορά τον εαυτό μας,
 μια μεγαλύτερη αίσθηση ενότητας
 με τους άλλους γύρω μας και τον κόσμο, 
και βέβαια μεγάλη μείωση του άγχους. 

Σήμερα η αίσθηση του ιερού χρόνου,
 μαζί και τα οφέλη της, έχει γενικά χαθεί.
 Διατηρούμε βέβαια τις περιοδικές γιορτές μας (Πάσχα,
Χριστούγεννα κλπ.) αλλά δεν τις βιώνουμε ως κάτι ιερό,
 ως προϋπόθεση επαφής με το Θείο και ταυτόχρονα
με τον εσώτερο εαυτό μας, αλλά απλά ως ένα έθιμο,
 μια ευκαιρία να ξεσκάσουμε και να ξεχαστούμε.

Τις υπόλοιπες μέρες τρέχουμε να προλάβουμε.


 "Δεν μπορείς να μπεις στο ίδιο ποτάμι για δεύτερη φορά.»
  -- Ηράκλειτος (540 - 480 π.Χ.)

Το μήνυμά του ήταν ότι η πραγματικότητα αλλάζει διαρκώς,
είναι μια συνεχής διαδικασία,  και όχι κάτι στάσιμο και σταθερό.
Η παροιμιώδης φράση που χαρακτηρίζει
τη φιλοσοφία του Ηρακλείτου είναι :
"Τα πάντα ρει, μηδέποτε κατά τ'αυτό μένειν".
Πιστός στο «τα πάντα ρει» υπενθύμιζε ότι
 «δεν μπορείς να μπεις δυο φορές στον ίδιο ποταμό»
επειδή ανά πάσα στιγμή ο ποταμός αλλάζει,
οπότε ποτέ δεν είναι ο ίδιος ποταμός.





Ερχόμαστε με άδεια χέρια,
Φεύγουμε με άδεια χέρια.
Αυτό είναι ο άνθρωπος
Όταν γεννιόμαστε από που ερχόμαστε;
Όταν πεθαίνουμε, που πάμε;

Η ζωή είναι σαν ένα φευγαλέο σύννεφο που εμφανίζεται
Ο θάνατος είναι σαν ένα φευγαλέο σύννεφο που εξαφανίζεται
Το φευγαλέο σύννεφο στην πραγματικότητα δεν υπάρχει.

Η ζωή κι ο θάνατος, το να έρχεσαι και να φεύγεις  είναι το ίδιο.
Αλλά υπάρχει ένα πράγμα που παραμένει ξεκάθαρο.
Είναι αγνό και αμόλυντο,
και δεν εξαρτάται από τη ζωή και το θάνατο.


Τότε τι είναι αυτό το αγνό κι αμόλυντο πράγμα;

THE HUMAN ROUTE

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Zhuang Zhou,(莊周)



Ο άνθρωπος στον οποίο το Τάο δρα ανεμπόδιστα
δεν βλάπτει καμία άλλη ύπαρξη με τις δράσεις του.
Εν τούτοις δεν θεωρεί τον εαυτό του
σαν καλόκαρδο η ευγενικό.

Ο άνθρωπος στον οποίο το Τάο δρα ανεμπόδιστα
δεν νοιάζεται για τα συμφέροντα του
και δεν περιφρονεί  άλλους που νοιάζονται.

Δεν αγωνίζεται σκληρά για να κάνει λευτά
και δεν ανάγει σε αρετή τη φτώχεια.
Πορεύεται στο δικό του δρόμο χωρίς να στηρίζεται σε άλλους
και δεν περηφανεύεται που βαδίζει μόνος.

Αν και δεν ακολουθεί το πλήθος
δεν διαμαρτύρεται γι αυτούς που το κάνουν.
Αξιώματα και αμοιβές δεν τον αγγίζουν.
Η ατίμωση και η ντροπή δεν τον αποθαρρύνουν.

Δεν ψάχνει πάντα για το σωστό και το λάθος
 πάντα αποφασίζοντας με ένα “ Ναι“ η ένα  “ Όχι ”.
Γι αυτό και οι αρχαίοι είπαν:


“Ο άνθρωπος του Τάο άγνωστος παραμένει
και τέλεια ενάρετος, χωρίς μα επιδεικνύει τίποτα.
Ο “Αληθινός Εαυτός” είναι ο ”Μη Εαυτός”
και ο πιο σπουδαίος άνθρωπος
είναι Κανένας”.


           

ΑΥΤΑΠΑΠΑΤΗ

Μια φορά, εγώ, ο Τσουάνγκ Τσου ονειρεύτηκα ότι ήμουνα μια πεταλούδα και πετούσα δώθε κείθε· από κάθε άποψη ένιωθα ότι ήμουν πεταλούδα.
Ένιωθα κι ακολουθούσα μονάχα τις πεταλουδίσιες μου επιθυμίες
 και δεν είχα συνείδηση της ανθρώπινής μου ταυτότητας.
 Ξαφνικά, ξύπνησα και ανακάλυψα ότι ήμουν 
πλαγιασμένος— ξανά ο ίδιος μου ο εαυτός!
Τώρα, δεν ξέρω αν ήμουν τότε ένας άνθρωπος
 που ονειρευόμουν ότι ήμουν πεταλούδα
 ή είμαι τώρα μια πεταλούδα
που ονειρεύεται ότι είμαι άνθρωπος.


                     Dreaming ~ Y ~ Realing

Once upon a time, I, Chuang Chou, dreamt I was a butterfly,
 fluttering hither and thither, to all intents and purposes a butterfly.
 I was conscious only of my happiness as a butterfly,
 unaware that I was Chou. Soon I awaked, and there I was, 
veritably myself again. Now I do not know whether 
I was then a man dreaming I was a butterfly, or whether
 I am now a butterfly, dreaming I am a man.”


~ Zhuangzi